Chiny

CHINY

2009-08-07 Geneza podziału

Podział na Chiny i Tajwan utrzymuje się od 1949 roku, kiedy to członkowie Kuomintangu pod przewodnictwem Czang Kaj-szeka po przegranej wojnie domowej 1945-1949 z komunistami Mao Zedonga wraz z 2 milionami zwolenników uciekli na wyspę Tajwan, gdzie ustanowili rząd kontynuujący tradycję Republiki Chińskiej powstałej w 1911 r. Od 1949 aż do swojej śmierci w 1975 Czang Kaj-szek prowadził z Tajwanu propagandę antykomunistyczną, przygotowując grunt dla swojego powrotu na kontynent. W tym okresie Republika Chińska była państwem autorytarnym pod rządami jednej partii. Dopiero zakończenie stanu wojennego w 1987 r. oraz śmierć kontynuującego politykę ojca prezydenta Chiang Ching-kuo w 1988 r. otworzyły drogę dla demokratyzacji Tajwanu.

Wykop

Komentarzy: 0

2008-12-11 Polityka społeczna

Jest ona prowadzona centralnie przez państwo. Obejmuje ona system emerytur, rent, zasiłków, ubezpieczeń społecznych, oświatę i opiekę zdrowotną. Państwo zapewnia emerytury zatrudnionym w państwowych przedsiębiorstwach i urzędach, co stanowi niewielki procent ogółu ludzi pracujących. Bezrobotni nie dostają zasiłków i są na utrzymaniu pracujących krewnych. Istnieje także prawny obowiązek utrzymywania swoich rodziców. Ponadto wypłaca się renty inwalidzkie i zasiłki chorobowe.

Wykop

Komentarzy: 0

2008-10-20 Tiencin

Tiencin – niebiański bród) jest jednym z czterech miast wydzielonych Chińskiej Republiki Ludowej. Pod względem powierzchni jest to 3 miasto w ChRL.

Wykop

Komentarzy: 0

2008-08-09 Prowincja Zhejiang

Prowincja Zhejiang -prowincja na wschodnim wybrzeżu ChRL. Jej nazwę można przetłumaczyć jako "Kręta Rzeka", a wywodzi się ona od starej nazwy rzeki Qiangtang przepływającej przez stolicę prowincji - Hangzhou.

Wykop

Komentarzy: 0

2008-05-28 Radio i telewizja

Radio rozpoczęło nadawać w 1928, a telewizja w 1958 roku. W 1940 roku powstała rozgłośnia Xinhua, która dała początek obecnemu systemowi radia i telewizji. Radio i telewizję finansuje Ministerstwo Radia, Filmu i Telewizji. Radio nadaje 2 programy ogólnokrajowe, programy dla Tajwanu, 25-minutowy program dla mniejszości narodowych (po kazachsku, koreańsku, mongolsku, tybetańsku i ujgursku) i program dla obcokrajowców w języku angielskim, nadawany w 3 największych miastach. Zaś Chińska Rozgłośnia Międzynarodowa nadaje codziennie program po polsku. W Chinach działają takie rozgłośnie jak: Centralna Rozgłośnia Ludowa, Chińska Rozgłośnia Międzynarodowa, Stacja Frontowa Fujian, Stacja Głos Jinling, stacja komercyjna w Kantonie oraz 278 rozgłośni lokalnych. Telewizja państwowa nadaje dwa programy ogólnokrajowe, oraz osobny dla Pekinu. Ponadto działa 278 ośrodków telewizyjnych. ChRL należą do Intelsat. Mają również takie systemy satelitarne jak STW-1 i STW-2 oraz rozwijają sieć kablową.

W przypadku telewizji chińskiej jest ponad 50 ogólnodostępnych kanałów. Należy jednak zaznaczyć, że większość programów jest cenzurowana. Dostęp do wolnych mediów mają jedynie mieszkańcy Hong Kongu i Tajwanu. Programy tych telewizji są jednak cenzurowane w Chinach kontynentalnych, w czasie ich trwania drażliwe tematy są zastąpione reklamami. Przypuszczalnie dlatego też telewizja satelitarna nie ma praktycznie prawa bytu. Nieprzemyślane tematy, niepoprawne wypowiedzi, czy reportaże nieprzychylne władzy są zwykle blokowane przed emisją.

Wykop

Komentarzy: 0

2008-03-04 Historia

Człowiek współczesny pojawił się w Chinach około siedmiu tysięcy lat przed naszą erą. Szybko zaczął tworzyć pierwsze kultury rolnicze. Już trzy tysiące lat przed naszą erą wynajduje pismo i tworzy napisy na kościach wróżebnych.

Państwo chińskie powstało około 2200 lat przed nasza erą, jednak źródła historyczne przekazują imię pierwszego cesarza dopiero 500 lat później - w 1700 roku p. n. e. Dynastia Shang, a następnie Zhou poszerzały sukcesywnie obszar swojego panowania. Twórcami wielkości państwa byli cesarze z dynastii Qin.

Pierwszy z nich - Qin Shi Huang podbił walczące ze sobą drobniejsze królestwa leżące na terytorium współczesnych Chin, on też wprowadził jednolity standard chińskiego pisma, monet, wag i miar. Aby chronić swoje cesarstwo przed najazdami koczowniczych plemion mongolskich zaczął wznosić Wielki Mur. Założone przez niego cesarstwo przetrwało do 1911 roku.

W pierwszych wiekach naszej ery ideologią państwową stał się konfucjanizm. Władcy oparli się na armii wykształconych urzędników. W VII wieku, po kilku wiekach chaosu i walk wewnętrznych rozpoczął się bardzo ciekawy okres. Za panowania dynastii Tang kwitnie kultura oraz przybyła w pierwszych wiekach naszej ery religia - buddyzm.

Szlak Jedwabny łączący Chiny z Morzem Śródziemnym stał się najważniejszym szlakiem handlowym ludzkości. Do Chin napłynęli przedstawiciele wielu różnych kultur - chrześcijanie, muzułmanie, zoroastryści, Żydzi...

Od X - XII wieku Chiny najeżdżają Kitanowie i Dżurdżeni. Co znamienne, sami szybko ulegają sunizacji, przejmując wyższą i doskonalszą kulturę i wtapiają się w społeczeństwo Cesarstwa. Podobnie było w wypadku Mongołów, którzy w XIII wieku pod wodzą Czyngis - Chana podbili Chiny, a następnie założyli własna dynastię Yuan.

Najeźdźców wygnało ostatecznie powstanie, na czele którego stanął były mnich buddyjski, Zhu Yuanzhang. W XIV wieku Chiny były u szczytu rozkwitu. Kultura dynastii Ming uchodzi za szczyt doskonałości w tamtym rejonie, żeglarze Chińscy docierają do Indii, Afryki, a nawet do brzegów Ameryki, władcy od nowa wznoszą Wielki Mur.

Kolejni władcy przyjęli jednak doktrynę izolacjonizmu. Oznaczało to koniec szerokich kontaktów handlowych i kulturowych. Nie uratowało to jednak Chin przed zalewem przybyszów - Europejczyków i Mandżurów. Zła polityka władców. Eksploatacja ekonomiczna kolonizatorów i zacofanie sprawiły, że pod koniec XIX wieku Chiny były jednym z najuboższych państw świata. W latach stoczyły z i Wielką Brytanią trzy przegrane wojny opiumowe. Klęska uczyniła z Chin państwo półkolonialne, doprowadziła też do wybuchu dwóch powstań ludowych - Powstania Tajpingów i Powstania Bokserów. Obydwa te powstanie były skierowane przeciwko Europejczykom w obronie nie tylko państwa, ale i tradycji i religii. Słabo uzbrojeni (często w miecze, włócznie i inne tradycyjne bronie) powstańcy nie mieli jednak szans w starciu z nowoczesnymi armiami. W 1911 roku wybuchła rewolucja, która zniosła Cesarstwo i wprowadziła demokrację. Nowy ustrój szybko jednak przerodził się w chaos, po władze w regionach szybko sięgnęli lokalni przywódcy.

W latach 1931 - 1945 Chiny przeżywają agresję Japonii i brutalną okupację. Prowadzi to do powstania szeregu ruchów narodowowyzwoleńczych. Brak porozumienia między dwoma z nich - Kuomintangiem i Komunistyczną Partią Chin doprowadził do wybuchu wojny domowej (1946 - 1949), w której zwyciężyła ta druga. Od 1 X 1949 Chiny są Chińską Republiką Ludową.

W roku 1966 Mao Tse Tung, aby pozbyć się partyjnej opozycji, rozpoczął rewolucję kulturalną. Był to szereg represji przeciwko inteligencji, księżom, a przede wszystkim religii. Zamykano buddyjskie klasztory, niszczono ich dorobek kulturalny. Po śmierci Mao w Chinach rozpoczęły się przemiany, mające skierować gospodarkę na tory wolnorynkowe.

Od początku lat osiemdziesiątych na ulicach miast chińskich pojawiają się reklamy, powstają specjalne strefy rynkowe. Rozwijała się także myśl demokratyczna, wzrastała opozycja. Niestety, skrzydła opozycjonistom podcięły wydarzenia na placu Tienanmen w 1989 roku, kiedy to wielotysięczna manifestacja studencka została brutalnie spacyfikowana przy użyciu czołgów i wojska. W masakrze w całym Pekinie zginęło kilka tysięcy osób.

W latach dziewięćdziesiątych nastąpiła odwilż. Wprowadzono m.in. demokratyczne wybory na najniższym lokalnym szczeblu władzy, internet, telefonię komórkową. Od 2003 roku Partia pozwala nawet biznesmenom wstępować w swoje szeregi.

Obecnie Chiny są jedną z najszybciej rozwijających się gospodarek na świecie.

Wykop

Komentarzy: 0

2008-02-24 Ciekawostki

Najbardziej znaną atrakcją turystyczną Chin jest niewątpliwie Wielki Mur. Jest to największa na świecie fortyfikacja wzniesiona wzdłuż granic państwa. Mur pierwotnie zaopatrzony był w bramy, wieże, a nawet forty, w których żyli obrońcy Cesarstwa.

Mur zaczął wznosić cesarz Quin Shi Huang. Oblicza się, że w budowę muru zaangażowanych było aż 3,5 mln osób, czyli 70 % ludności ówczesnych Chin. Budziło to opór ludzi, wskutek powstania dynastia Qin upadła. Jednak mur budowano dalej. Fragmenty muru są dziś udostępnione turystom, między innymi w Huanghuachengu.

Niedaleko Xianu, w prowincji Shaanxi znajduje się inny bardzo dobrze znany zabytek chiński. Jest to słynna Armia Terakotowa. Ta złożona z 7000 figur terakotowych naturalnej wielkości miał bronić grobowca cesarza Qin Shi Huangdi. Każdy z żołnierzy armii różni się od kolegów rysami twarzy, uzbrojeniem, ubraniem, postawą ciała. Figury można oglądać w Muzeum Armii Terakotowej.

Polecamy też odwiedzenie położonego w malowniczym Narodowym Parku Geologicznym klasztoru Shaolin. Klasztor pochodzi z końca piątego wieku i jest udostępniony turystom do zwiedzania. Poza zabytkowymi zabudowaniami świątynnymi i klasztornymi obejrzeć można w nim niezwykle widowiskowe pokazy sztuk walki, wykonywane zarówno przez miejscowych buddyjskich mnichów, jak i przez rzesze adeptów kung - fu z całego świata.

W Pekinie największą atrakcja jest niewątpliwie Zakazane Miasto - kompleks zabudowań pałacowych. Nazwa wzięła się stąd, że do 1911 roku wstęp do Miasta był zabroniony dla osób spoza rodziny cesarskiej. Kompleks zajmuje obszar o długości 960 m i szerokości 760 m. Otoczony jest murami obronnymi i fosą, całość zdobią zdobione wieże z dachami przykrytymi żółtą dachówką.

Od południa prowadzi do niego Brama Niebiańskiego Spokoju ien-anmen . Naprzeciw bramy znajduje się budynek Najwyższej Harmonii - położony na marmurowym cokole pawilon zdobiony reliefami. W sumie, na terenie Zakazanego Miasta wzniesiono ok. 800 pałaców i wiele mniejszych pawilonów. Ponadto na terenie kompleksu jest wiele ogrodów i trzy sztuczne stawy.

Odwiedzenie Miasta jest wspaniałym przeżyciem, gwarantuje też kontakt z najlepszą chińską sztuką.

Warto także odwiedzić Lhasę. Jest to stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego, czyli po prostu - okupowanej części Tybetu. Położona jest na wysokości 3600 metrów. Można w niej zobaczyć wiele pozostałości dawnej kultury tybetańskiej, między innymi świątynię Jungpang, oraz Pałac Potala. Są to perły tybetańskiej architektury.

Największym świętem w Chinach są obchody Nowego Roku. Mogą one trwać nawet dwa tygodnie. Pełno jest wtedy na ulicach kolorowych parad i słynnych chińskich lwów. Ich taniec ma odstraszać wszelkie smutki i nieszczęścia.

Wybuchają fajerwerki, bije sie w gongi i bębny. Pochodzenie tego zwyczaju jest trudne do ustalenia, ale tłumaczy je legenda. Mieszkańcy pewnej wioski byli terroryzowani przez potwora, który pożerał ludzi. By pozbyć sie bestii pewnego dnia, by ja odstraszyć zaczęli bić w gongi i palić bambusowe kije, gdyż bambus, palony głośno strzela. Umęczona hałasem bestia osłabła i padła, a mieszkańcy w mig ja dobili.

Na pamiątkę tego wydarzenia nowy rok świętuje się niezwykle hałaśliwie. Każdy Nowy rok ma swoje zwierzę - patrona. Zwierząt jest 12. Są to między innymi szczur, pies, świnia, smok i lew.

Na Tajwanie symbolem nowego roku jest ananas. Ozdoby z tego owocu można w trakcie obchodów spotkać wszędzie. W całych Chinach ozdoby robi się z bambusa. Drzwi domów przystraja a się czerwonymi zwojami z życzeniami, pali się lampiony, na których pisze się słowa oznaczające, szczęście, pomyślność i obfitość jedzenia. Innym motywem są też ozdobne monety, które zawieszone w domu mają przynosić w nowym roku obfitość pieniędzy.

W dawnych Chinach interesujące też były zwyczaje weselne, a raczej poprzedzające wesele. Swaty wyglądały tak: najpierw strona rodziny narzeczonego z prezentami szła do domu strony narzeczonej. Następnie, po obejrzeniu prezentów obie strony rozmawiały na temat zaręczyn. Czasem jeszcze swat przekazywał rodzinom obu stron informacje o genealogii dwóch rodzin. Jeśli obie strony zgodziły się na małżeństwo,zaczynały się rozmowy i zbieranie in formacji o przyszłym zięciu, czy przyszłej synowej.

Liczyła sie moralność przyszłych małżonków, dochody rodziny, wygląd obojga młodych. Jeśli wszystko było w porządku, następowały zaręczyny, a po nich ślub, gdyż zaręczyn zerwać nie było można. Traktowano je jako akt prawny.

Dziś zwyczaje uległy zmianie, jednak nadal rodzice młodej i młodego mają bardzo wiele do powiedzenia w kwestii ślubu. Czasem jeszcze zdarza się tak, że to rodzice łączą młodych. Tradycyjnie panna młoda w Chinach nosiła czerwone ubranie, bowiem kolor czerwony jest w Chinach symbolem szczęścia.

Wykop

Komentarzy: 0

2008-02-24 Chiny

Państwo Środka to przede wszystkim kultura licząca sobie kilka tysięcy lat. Kultura o wiele starsza, niż europejska, kultura, która naszą kulturę wielokrotnie wyprzedzała i przewyższała.

Jej wytwory - Mur Chiński , wspaniałe buddyjskie klasztory, pałace kolejnych cesarzy to jednak tylko jeden z licznych atutów kraju. Jednym z największych są bowiem ludzie. W konfucjańskim kręgu kulturowym szacunek do innych, gościnność i dobroduszność są czymś naturalnym. Podróżny może doświadczać tego na każdym kroku.

Jeśli dodać do tego fakt, iż w niektórych regionach przybysz z Europy nadal budzi zdziwienie i życzliwą ciekawość i że miejscowi mieszkańcy w tego typu kontaktach chętnie okazują swoją bezinteresowną pomoc, zyskamy w miarę pełny obraz ludzi, których w Chinach możemy spotkać.

Chiny to także kraj o niezwykle bogatej przyrodzie. W jego granicach obejrzeć możemy wspaniałe pustynie, stepy, malownicze pola ryżowe, doliny wielkich, majestatycznych rzek, takich jak Jangcy, czy tropikalne lasy.

Na południu znajduje się najwyższa na świecie Wyżyna Tybetańska, otoczona masywami Himalajów, Karakorum i Kunlun. Kraj ten obfituje w tereny dziewicze, na których nie widać jeszcze śladów działalności człowieka. Większe miasta, takie jak Pekin, mogą się czasami wydawać skansenem, odzwierciedlającym wygląd miast w bloku byłego ZSRR. To pierwsze wrażenie, jakkolwiek ciekawe, może być mylące.

Chiny są dziś areną wielkich przemian społecznych i gospodarczych. System Chin, choć powoli, jednak demokratyzuje się. Skutki tego już mogą odczuć turyści, albowiem na nich Państwo Środka staje się otwarte w coraz większym stopniu.

Warto zatem odwiedzić to egzotyczne państwo i przekonać się, jak fascynującym doświadczeniem może być obcowanie z tak egzotyczną, a jednocześnie tak przyjazną kulturą.

Wykop

Komentarzy: 0